Iodato de potasio en po para reactivos de grao alimentario, grao medicinal

1) O iodato de potasio é unha fonte de iodo que se obtén ao reaccionar o iodo co hidróxido de potasio. É un po cristalino máis estable que o ioduro. Ten unha solubilidade de 1 g en 15 ml de auga. Úsase como mellorador da masa de acción rápida; úsase xunto co bromato de potasio como axente oxidante para modificar a proteína da fariña de pan, o que promove o volume e a forma do pan. Úsase en produtos de panadería.

2) O iodato de potasio é un axente oxidante bastante forte que se pode empregar no ensaio de varias substancias farmacéuticas, por exemplo: cloruro de benzalconio, cetrimida, clorhidrato de hidralazina, ioduro de potasio, clorhidrato de fenilhidrazina, clorhidrato de semicarbazida e similares. Baixo parámetros experimentais axeitados, o iodato reacciona cuantitativamente tanto con ioduros como con iodo. Non obstante, é interesante observar aquí que as titulacións de iodato pódense levar a cabo eficazmente en presenza de ácidos orgánicos saturados, alcohol e unha serie doutras substancias orgánicas.
Os métodos de oxidación-redución con iodato de potasio baséanse invariablemente na formación de monocloruro de iodo (ICl) nun medio de solución de ácido clorhídrico forte.

3) O iodo pódese engadir ao sal en forma de ioduro de potasio (KI) ou iodato de potasio (KIO3). Dado que o KIO3 ten unha maior estabilidade en presenza de impurezas do sal, humidade e envases porosos, é a forma recomendada.
O ioduro de potasio, que se forma como produto secundario, redúcese con carbón activado. O produto purifícase por cristalización a partir de auga. Alternativamente, o ioduro de ferro (II), preparado usando po de ferro e iodo, pódese tratar con carbonato de potasio para obter ioduro de potasio. O ioduro de potasio de alta pureza pódese preparar mediante a reacción dun bicarbonato de potasio con ácido iodhídrico.